Σε ένα απόσπασμα απαντητικής του επιστολής στην ιστορικό τέχνης Μάρθα Χριστοφόγλου, ο δημιουργός λέει για την πορεία του: «Ήδη από το 1960, τουλάχιστον, προσπαθούσα συνειδητά να κάνω μια κοινωνικότερη ζωγραφική. Δεν μου αρκούσε μια “ευαίσθητη’’ και καλοφτιαγμένη ζωγραφική. Εκτός από την ακαδημαϊκή ζωγραφική φοβόμουν πολύ και τον ευρηματικό και μονοσύστατο μοντερνισμό. Έτσι, επεδίωκα όσο μπορούσα τη μορφική αρτιότητα, αλλά και την εκφραστική οξύτητα προσπαθώντας να αποφύγω την γλυκαντική ευπρέπεια».
Η έκθεση του Βαγγέλη Δημητρέα στη Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας είναι ένα δείγμα αναγνώρισης της συμβολής του στην εικαστική δημιουργία αφ’ ενός και στην καλλιτεχνική παιδεία και έρευνα, με το διδακτικό του έργο, αφ’ ετέρου και μπορεί να λειτουργήσει ως μάθημα ήθους και αισθητικής.
Βαγγέλης Δημητρέας
{mosimage}
Κατάγεται από τη Μεσσηνιακή Μάνη. Γεννήθηκε στο Μελήσσι Κορινθίας το 1934. Πήρε τα πρώτα µαθήµατα ζωγραφικής από το ζωγράφο Βαγγ. Δράκο στην Καλαµάτα σε ηλικία 14 ετών.
Σπούδασε µε υποτροφία του Ι.Κ.Υ. από το 1958 µέχρι το 1963, µε δάσκαλο το Ι. Μόραλη. Το 1967 παίρνει µε διαγωνισµό υποτροφία για τη Γαλλία’ η υπο-τροφία αυτή δεν του δίνεται τελικά, και φεύγει για το Παρίσι το Δεκέµβριο του 1967. Στο Παρίσι παράλληλα µε τη ζωγραφική του, παρακολούθησε µαθήµατα κοι-νωνιολογίας της Τέχνης, µε τους Pierre Francastel, Jean Cassou, και Raymonde Moylin. Έκανε δύο ατοµικές εκθέσεις και συµµετείχε σε οµαδικές εκθέσεις, (ανα-φέρονται πιο κάτω).
Δίδαξε στο Κέντρο Τεχνολογικών Εφαρµογών (1965-1967). Παράλληλα µαθήτευσε στο Φώτη Κόντογλου, (συνεργείο Κώστα Γεωργακόπουλου). Επιστρέφο-ντας από το Παρίσι το 1976 δίδαξε σχέδιο στη Σχολή Βακαλό, και αργότερα ως «ειδικός επιστήµονας» και λέκτωρας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθή-νας 1981-1985. Παράλληλα παρακολουθεί µαθήµατα φιλοσοφίας µε τον καθη-γητή Ευάγγελο Ρούσσο, στο Κέντρο Φιλοσοφικών Ερευνών.
Από το 1985 ως το 2002 εργάστηκε ως καθηγητής ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών, του Αριστοτελείου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης.
Υπήρξε µέλος της «Οµάδας Τέχνης ά», και του «Κέντρου Εικαστικών Τεχνών». Συµµετείχε επίσης στην «Οµάδα για την επικοινωνία και την εκπαίδευση στη Τέχνη», ήταν ιδρυτικό µέλος της «Οµάδας Τέχνης 4+», είναι µέλος του Επιµελητηρίου Εικα-στικών Τεχνών και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βορείου Ελλά-δος».
Συµµετείχε σε συνέδρια µε γραπτές εισηγήσεις, µερικά από τα οποία είναι:
1. Στα µικρά σεµινάρια του «Jussieu» στο Παρίσι 1974, µε τους Δανιήλ, Β. Καρκαγιάννη, Α. Παγαυλάτο και Ν. Χατζηνικολάου.
2. «Τέχνη και Τεχνολογία» Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά, Μάρτιος 1987. 3. «Τέχνη και Κουλτούρα» Πολυτεχνείο Κρήτης, Χανιά 1989. 4. «Η πρωτοπορία στις εικαστικές τέχνες», Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης, 31 Οκτωβ. - 1 Νοεµβ. 1991.
5. Πανελλήνιο συνέδριο: Η ορθόδοξη εκκλησιαστική τέχνη στην Ελλάδα σήµερα. 5-7 Νοεµβρίου, Θεσσαλονίκη 1993.
6. «Έκτο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας» µε θέµα Αισθητική και θεωρία της Τέχνης», Αθήνα 18-20 Μαΐου 1994.
7. Δ̀¹ηµερίδα: «Ο κοινωνικός ρόλος του καλλιτέχνη» 20-21 Οκτωβρίου 2001. Τεχνόπολις, Αθήνα.
8. «Τρεις πτυχές της παγκοσµιοποίησης», Διεπιστηµονική συνάντηση. Μάιος 2002, Αθήνα.
Έχει δηµοσιεύσει κείµενα στα περιοδικά: «Επιθεώρηση Τέχνης» 1965-1967, στο «Χρονικό» τόµος 6ος 1975, στα «θέµατα χώρου και τεχνών» 7ο 1976, 8ο 1977, 9ο 1970. Επίσης στο περιοδικό «σπείρα» τευχ. 1, 1984. Ακόµη στα περιο-δικά «Αντί», «Ζυγός», «Σήµα», και είναι συνεργάτης της εφηµερίδας «Τα Νέα της Τέχνης».
Πληροφορίες:
Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας,
Παπάζογλου 5, Ιστορικό Κέντρο
Διάρκεια έκθεσης:
18 Δεκεμβρίου 2006 – 15 Φεβρουαρίου 2007
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη 15.00- 21.00
Τετάρτη, Παρασκευή 9.00-14.00 Σάββατο 9.00-15.00
Δημοτική Πινακοθήκη Καλαμάτας,
Παπάζογλου 5, Ιστορικό Κέντρο
Διάρκεια έκθεσης:
18 Δεκεμβρίου 2006 – 15 Φεβρουαρίου 2007
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη 15.00- 21.00
Τετάρτη, Παρασκευή 9.00-14.00 Σάββατο 9.00-15.00