On the occasion of the Greek publication of the children’s book The First Great Journey by Kouinta Editions, we met with Nina Koevoets, a peace educator with extensive international experience in conflict management. With studies in psychology, political science, and nonviolent communication — and years of work in India, Israel–Palestine, and across Europe — Koevoets uses her first children’s story to introduce key principles of her work to a young audience.
The book follows four young swallows on their first big journey, offering a simple and direct introduction to different conflict styles and to ways in which children can recognize and manage their emotions. The author speaks about “navigating conflicts” and about how understanding differences can become a tool for cooperation. In the interview that follows, she explains how the idea for the book emerged, how it connects to her educational work, and what she hopes young readers will take with them as they join the four birds on their journey.
Με αφορμή το αφιέρωμα γνωρίζουμε καλύτερα τον Δημήτρη Αθανίτη. To Studio New Star Art Cinema με αφορμή τα 30 χρόνια από την προβολή της πρώτης ταινίας του «Αντίο Βερολίνο», οργανώνει ένα τριήμερο αφιέρωμα στον Δημήτρη Αθανίτη στις 2-4 Μαΐου 2025
Renowned Russian Actress Elena Tonunts at the 13th Athens International Digital Film Festival (AIDFF) in Conversation with Festival Producer and Artist Vasiliki Kappa At the 13th Athens International Digital Film Festival, the acclaimed actress Elena Tonunts traveled from Russia to Athens, where she was honored with an acting award for her performance in the film Leo Tolstoy: Beyond Photography by Dimitry Nonikov. This is one of the very few fictional films ever made about Leo Tolstoy.
I embarked on my artistic journey later in life. It all began when I found myself attending a workshop with esteemed teachers such as Takis Schinas, Giouli Gikopoulou, Nikolas Klironomos, and Flora Diamanti on ceramics. Initially, I experimented with pencils, charcoal, oil pastels, dry pastels, oil paints, and palette knives. Later, I delved into printmaking and watercolor. As I delved deeper into the world of art, it became my true calling.
Πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τον κινηματογράφο; Πλάκα πλάκα, κατά λάθος, παρόλο που μου άρεσε πολύ σαν μικρό παιδί πριν χάσω ενδιαφέρον στην εφηβεία. Πάσχω από ΔΕΠΥ, και συνεπώς δυσκολεύτηκα αρκετά στις σπουδές μου· οπότε μετά από δύο χρόνια επιχειρώντας να σπουδάσω (κυρίως) μουσική στο San Francisco State University, αλλά μη μπορώντας να συγκεντρωθώ στα μαθήματα,αποφάσισα (για λόγους που ακόμα μου ξεφεύγουν) να γίνω πυροσβέστης.Άλλαξα λοιπόν σχολή στα 21 μου και πήγα στο City College που είχε το πρόγραμμα πυροσβεστικής. Κλασσικά, όμως, δεν διάβασα σωστά της οδηγίες εγγραφής, και επομένως άργησα να μάθω ότι υπήρχε 6μηνη λίστα αναμονής για την Ακαδημία. Κι έτσι αποφάσισα να πάρω μαθήματα κινηματογράφου ώστε να περάσει η ώρα, κάπως τυχαία,κάπως από νοσταλγία. Και, όπως καταλάβατε, δεν γύρισα στη πυροσβεστική ποτέ!
Πώς πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με τον κινηματογράφο; Είναι από τα πράγματα που λες ότι το ήξερα από πάντα. Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε πείρα την απόφαση, από πολύ νωρίς θυμάμαι να σκέφτομαι ότι θέλω να γίνω σκηνοθέτης και να ασχοληθώ και με τον κινηματογράφο και με το θέατρο. Άργησα λίγο να πάρω την απόφαση ή πιο σωστά να τολμήσω να πάρω την απόφαση και να το σπουδάσω. Στη σχολή πήγα στα 24 μου, η σκέψη τότε ήταν συνοπτική, κάπου το καλοκαίρι είπα στον εαυτό μου: Θοδωρή τελείωνε ξέρεις ότι αυτό θες να κάνεις, μεγαλώνεις μην το καθυστερείς! Έτσι έβαλα μια άνω τελεία, που μετά έγινε τελεία, στις σπουδές μου στα τουριστικά και ξεκίνησα να σπουδάζω σκηνοθεσία.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου η κύρια ασχολία μου ήταν η μουσική και με αυτή πορεύτηκα για πολλά χρόνια, άσχετα αν ασχολήθηκα με διάφορα άλλα εντελώς ετερόκλητα, όπως ήταν η δικηγορία για χρόνια χωρίς να μπορώ να πω ότι οι σχέσεις μας υπήρξαν πάντα αγαστές. Αντίθετα με τη σκηνοθεσία, τον κινηματογράφο και την εικόνα τα έβρισκα πάντα μια χαρά, παρά το γεγονός, ότι πάντα περιορίζονταν στις δικές μου εκδηλώσεις. Αυτό το βιολί κράτησε χρόνια και συγκεκριμένα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η πορεία μου στον κινηματογράφο είναι μικρή, έχοντας κάνει 2 ταινίες ντοκιμαντέρ. Το κομμάτι της διαφήμισης στο οποίο υπάρχει η μεγαλύτερη πορεία με είχε τραβήξει εξαρχής μιας μου επιτρέπει να δημιουργήσω ενώ παράλληλα μπορώ να βιοποριστω. Είναι όμορφο να μπορείς να δημιουργείς μικρές ιστορίες 10-20 δευτερολέπτων, μιας και φιλτράρεις το τι είναι σημαντικό για την εξυπηρέτηση μιας ιδέας κόβοντας έτσι το "λιπος".Σε καμία περίπτωση ο τομέας της διαφήμισης δεν μπορεί να συγκριθεί με τον τομέα του κινηματογράφου.