Με αυτόν τον γενικό τίτλο πραγματοποιήθηκε μια συναρπαστική έκθεση από τις 28 Σεπτέμβρη 2006 έως και 18 Οκτώβρη 2006 στην AGORA GALLERY στο Chelsea της Νέας Υόρκης. Ο διεθνής εμβέλειας Έλληνας ζωγράφος Γιάννης Στρατής άνοιξε την αυλαία του στην έκθεση με τίτλο: «VERVE AND REVERENCΕ» στο Αμερικάνικο και Διεθνές Κοινό της Νέα Υόρκης.

Ο Γιάννης Στρατής  έχοντας διαγράψει από το 1995 μια δυναμική πορεία με 6 ατομικές και περισσότερες από 110 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό δέχτηκε πρόταση από τη AGORA GALLERY και συγκεκριμένα από την Διευθύντρια της, Angela Di Bello για καθολική αντιπροσώπευση του έργου του. Η AGORA GALLERY,  από το 1984 προωθεί την Τέχνη σε δύο σημεία της Μητρόπολης στο Soho και Chelsea της Νέας Υόρκης, δύο κέντρα με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο της Τέχνης.

Το Press Release της Γκαλερί αναφέρει για την έκθεση αυτή και τον καλλιτέχνη Gianni Stratis τα εξής:
«Τα έργα ζωγραφικής, τα σχέδια, τα λάδια σε ξύλα και οι μικτές τεχνικές του Έλληνα καλλιτέχνη Giannis Stratis πορεύουν την αφηρημένη ζωγραφική, σε μία κατάσταση διαχρονικότητας. Σαν ρεαλιστικές αναπαραστάσεις της "κοινωνικής πραγματικότητας", το έργο του Giannis Stratis επικεντρώνει το ενδιαφέρον σε μία σειρά ψυχολογικών μελετών για την επίπλαστη προσωπικότητα. Χρησιμοποιώντας τόσο την Aρχαία όσο και τη σύγχρονη Ελληνική κουλτούρα ως θεματολογία, οι χαρακτήρες του Stratis δημιουργούνται ως μία οπτική επιβράβευση της ανθρωπότητας, αποδίδοντας στους εαυτούς τους μία ταυτότητα μέσα από την ηθική, την ικανότητα και το προσωπικό συναίσθημα. Υιοθετώντας μία αποφασιστική τεχνοτροπία, μεταφέρουν μία οδυνηρή προοπτική που αντηχεί από το έργο στον θεατή.

"Ενοχλημένος από την σκληρή κοινωνική πραγματικότητα του σήμερα, η οποία, κατά την άποψή μου, διαρκώς πορεύεται βαθύτερα σε μια νέα τάξη πραγμάτων, σε συνδυασμό με τα τεχνολογικά επιτεύγματα, βλέπω τον άνθρωπο να απορροφάται άμεσα και να είναι κατακερματισμένος από τις υλικές του αξίες, όντας πολύ αδύναμος να αντιδράσει για την θετική και πανανθρώπινη ανάπτυξη του", λέγει ο Stratis.

Τα έργα του, πάντως, μεταφέρουν ένα βαθμό αισιοδοξίας και χιούμορ, καταδεικνύοντας μία ενστικτώδη άμυνα, μία δύναμη, να επιζήσει και να βελτιώσει τα πράγματα που ενυπάρχουν στο ανθρώπινο πνεύμα. Το ζωγραφικό έργο του Giannis Stratis έχει εκτεθεί στην Ελλάδα, την Ισπανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο. Αυτή την περίοδο ο Giannis Stratis ζει και εργάζεται στην Ελλάδα».
^{(Press Release, Agora Gallery SoHo & Chelsea in New York City)}

Ο Adam Grassi, Ιστορικός Τέχνης της Agora Gallery έγραψε αναφορικά με το έργο του Stratis τα ακόλουθα:
«Με βαθιά αλληγορία και έντονο συναίσθημα, οι ζωγραφικοί πίνακες του Giannis Stratis μιλούν για την ανθρώπινη κατάκτηση και τη φύση, καθώς και την ιστορία της ανθρώπινης φιλοδοξίας. Ενοχλημένος από τις κατακλυσμικές εξελίξεις στην τεχνολογία, -όπως η ατομική βόμβα- και από την ακόρεστη λαχτάρα της Δύσης για πλούτο, ο Stratis δημιουργεί καμβάδες, οι οποίοι αναπαριστούν την επίπτωση αυτών των κινητήριων δυνάμεων. «…Βλέπω τον άνθρωπο να απορροφάται και να κατακερματίζεται από τις υλιστικές αξίες του», λέει ο Stratis «…όντας πολύ αδύναμος για να αντιδράσει για την θετική και πανανθρώπινη εξέλιξή του».

Το αντιστάθμισμα του Stratis για αυτές τις καταστροφικές ορμές είναι η φύση και η πνευματικότητα. Ως κατακλείδα, τα έργα του αποκαλύπτουν αυτή την αισιοδοξία , ότι δηλ. αυτά τα προαναφερθέντα στοιχεία θα θριαμβεύσουν σε τελική φάση.

{mosimage}«Το Ανθισμα κατόπιν της πυρηνικής καταστροφής», ένα έργο με παθιασμένο κόκκινο και γήινες αποχρώσεις, το οποίο αντικατοπτρίζει αυτή την θετική αναγέννηση.

Παρόλο που τα έργα του Stratis είναι σε μεγάλο βαθμό εξπρεσιονιστικά παρά ρεαλιστικά, ένα τμήμα του καταλόγου έργων του Stratis μπορεί να διαβαστεί ως ένα κείμενο το οποίο αποκαλύπτει ένα επαναλαμβανόμενο θέμα. Δύο από τα έργα του «Βασιλιάς Μίνωας - Νησί Αμοργός» και «Ο κόκκινος θρύλος του Porto Leone» περιέχουν ανθρωπομορφικά στοιχεία με εφικτό συναίσθημα και προκαλούν την αίσθηση στην βασική απόγνωση της βαθειάς ριζωμένης ανθρώπινης επιθυμίας να κατέχει όλα αυτά που βλέπουμε.

Το έργο «Βασιλιάς Μίνωας – Αμοργός» έχει αναφορές σε ένα Ελληνικό νησί που είχε κάποτε κατακτηθεί από τους Κρήτες, και που σύμφωνα με το μύθο το κυβερνούσε ο Μίνωας.

Στον ζωγραφικό πίνακα, η κυρίαρχη, εξανθρωπισμένη βουνοπλαγιά κοιτάζει επίμονα-ατενίζει-και με βλέμμα που στοχεύει έξω από το πλάνο της εικόνας με μία υπερβολικά αχόρταγα πλήρη έκφραση προφυλάσσει-κρατά με στοργή- μια πρωτόγονη, λευκή εκκλησία . Η παλέτα του έργου, ειδικά το λευκό του κτιρίου και το μπλε του φόντου, προσδιορίζει άμεσα το τοπίο με την τοποθεσία του στην οποία ανήκει και η αρχιτεκτονική της μικροσκοπικής εκκλησίας, είναι αναμφίβολα Ελληνική. Ο πίνακας είναι ταυτόχρονα ένα δυναμικό και χαρούμενο έργο: Το τοπίο ξεπροβάλει επιβλητικά δυσοίωνα πάνω από το κτίριο όμως η έκφραση της προσωποποιημένης μορφής είναι κωμική. 

{mosimage}Το έργο «Ο κόκκινος θρύλος του Porto Leone» αναφέρεται στο μεσαιωνικό λιμάνι της Αθήνας, που τώρα είναι γνωστό ως Πειραιάς. Η φιγούρα –φυλακτό στον πίνακα, γεμάτη από αφηρημένες, φυσικές μορφές απευθύνεται στον θεατή με δονκιχωτική έκφραση. Τα επιθετικά χρώματα της παλέτας ,το κίτρινο και κόκκινο, παραθέτουν μια διάθεση στην οποία δεν δύναται να αντεπεξέλθει η φιγούρα –φυλαχτό. Καθίσταται προφανές ότι η μορφή δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις φιλοδοξίες της, αυτή η σχέση που γέρνει προς τη μια μεριά δίχως να ισορροπεί αποτελεί την πρωταρχική πηγή έντασης στον πίνακα.

Η ματαιότητα είναι το κεντρικό στοιχείο και στο έργο «Βασιλιάς Μίνωας – Αμοργός» και στο «Ο κόκκινος θρύλος του Porto Leone». Σε κάθε έναν από τους δύο καμβάδες , παρατηρούμε στοιχεία επιθετικότητας και δύναμης, που όμως αντιμάχονται η μία την άλλη. Αφηνόμαστε σε μία σατυρική, απεικόνιση δύναμης και απατηλού πανθεϊσμού στον οποίο τα κακοπροαίρετα πνεύματα , τα οποία ενσωματωμένα στα αντικείμενα, δίδουν χτυπήματα με τα αιχμηρά τους νύχια. Το «Porto –Leone» ξεκινά με μια αγριεμένη παλέτα και καταλήγει σε μια αμφίρροπη έκφραση, «Βασιλιάς Μίνωας - Αμοργός»  -η κατάκτηση της Αμοργού- καταλήγει σε μια ήπια μορφή δύσκολης αφομοίωσης στοιχείων. Και στον δεύτερο πίνακα, η θριαμβευτική δύναμη είναι η πνευματικότητα της καθαρής άσπρης εκκλησίας. Όλες οι αλαζονικές ενασχολήσεις του ανθρώπου καταρρέουν στο τέλος και το θετικό στοιχείο, το απλό πνεύμα της εκκλησίας, θριαμβεύει πανηγυρικά.

Η ζωγραφική του Stratis απεικονίζει κοινωνικά προβλήματα, μέσω μιας πολύπλοκης, ιστορικής συζήτησης για τις επιθυμίες και τις ορμές του ανθρώπινου είδους. Παρουσιαζόμαστε, στην κυριολεξία, με το άσχημο πρόσωπο των φυσικών ορμών μας, οι οποίες μας κατευθύνουν προς τον όλεθρο. Παρά ταύτα, σε κάθε εργασία του Stratis παρατηρούμε μια αισιοδοξία και αφηνόμαστε, όπως ακριβώς ένας σπόρος ο οποίος καταφέρνει να επιβιώσει ανάμεσα στις τρομερές ανθρώπινες φαυλότητες, και ανθίζει».

{mosimage}Βιογραφικό Γιάννη Στρατή:
Ο Γιάννης Στρατής  σπούδασε στη Ρώμη και μαθήτευσε στον Μ. Κανδύλη.

Το 1995 εκθέτει με Dali, Picasso, Clee, Macritte, Ronault κ.α.

Έχει 25 Διακρίσεις /Βραβεία, 320 Δημοσιεύματα και Συνεντεύξεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Επιστημονικές αναλύσεις από Εθνική Πινακοθήκη. Ιστορικοί Τέχνης-Τύπος ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ασχολείται με το έργο και τον καλλιτέχνη.

Έργα του βρίσκονται στην Πινακοθήκη της Προεδρίας της Δημοκρατίας, στη Βουλή των Ελλήνων, στην Ε.Ο.Κ, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στα Μουσείο Μεξικού, Ισπανίας, Κύπρου και σε μεγάλες ιδιωτικές συλλογές.