{mosimage}Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ένας από τους πιο σημαντικούς έλληνες ηθοποιούς του θεάτρου και λαϊκό είδωλο χάρη σις ταινίες που πρωταγωνίστησε –πολλές από αυτές με την Αλίκη Βουγιουκάκη, γεννήθηκε στο Χατζηκυριάκειο.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συμμετέχοντας σε μια γυμνασιακή παράσταση ανακάλυψε το θέατρο και λίγα χρόνια αργότερα έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού, ερμηνεύοντας ένα απόσπασμα από τον Άμλετ του Σαίξπηρ.

Όντας ακόμη σπουδαστής της Σχολή εμφανίστηκε στη σκηνή του Εθνικού ερμηνεύοντας ένα μικρό ρολάκι στο έργο του Σπύρου Μελά «Ο Βασιλιάς και ο Σκύλος».

Πρωταγωνιστής χρίστηκε το 1957 όταν έπαιξε στο «Γλάρο» του Τσέχωφ, δίπλα στην Κυβέλη, τη Βάσω Μανωλίδου, τον Θάνο Κωτσόπουλο, τη Δέσπω Διαμαντίδου. Σε εκείνη την παράσταση του Εθνικού τον είδαν ο Φιλοποίμην Φίνος και ο Αλέκος Σακελλάριος και τον κάλεσαν να εμφανιστεί στην ταινία «Η θεία απ’ το Σικάγο».

Σταθμός στην καριέρα του υπήρξε ο ρόλος του καθηγητή Πάνου Φλωρά στην ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο», όπου συμπρωταγωνιστούσε για δεύτερη φορά με τη συμμαθήτριά του από τη Δραματική Σχολή, Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Έκτοτε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής και ένας από τους πιο σημαντικούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου, αν και η συμμετοχή του σε σημαντικές θεατρικές παραστάσεις ήταν αδιάκοπη.

Στο Εθνικό θέατρο παρέμεινε μέχρι το 1960, στη συνέχεια εμφανίστηκε στην παράσταση του θεάτρου Τέχνης «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ, επέστρεψε για δύο ακόμη χρόνια στο Εθνικό και στη συνέχεια το εγκατέλειψε δημιουργώντας θίασο με τη Δέσπω Διαμαντίδου.

Το 1964 συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ και λίγο αργότερα έγινε συνθιασάρχης με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την οποία παντρεύτηκε λίγους μήνες αργότερα. Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο το 1969 και χώρισε το 1974 (Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ παντρεύτηκε στη συνέχεια τη Νανά Παπασπύρου από την οποία πήρε διαζύγιο λίγα χρόνια αργότερα).

Στη διάρκεια της θεατρικής και κινηματογραφικής του πορείας συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους έλληνες ηθοποιούς και σκηνοθέτες, σε παραστάσεις και ταινίες που άφησαν εποχή.

Τον είδαμε δίπλα στην Αλίκη στις ταινίες:
  • «Μανταλένα
  • «Η Αλίκη στο ναυτικό»
  • «Τα χτυποκάρδια στο θρανίο»
  • «Μοντέρνα Σταχτοπούτα»
  • «Υπολοχαγός Νατάσα» κ.α

και στις παραστάσεις έργων όπως:
  • «Κολόμπ» του Ανούιγ
  • «Πειρασμός» του Ξενόπουλου
  • «Του φτωχού τ’αρνί» του Τσβάιχ
  • «Αχ αυτή η γυναίκα μου» των Τσιφόρου - Βασιλειάδη
  • «Βασίλισσα Αμαλία» του Ρούσσου
  • «Οι φυλακισμένοι της 2ας λεωφόρου» του Σάιμον
  • «Ωραία μου κυρία» του Σω
  • «Φιλουμένα Μαρτουράνο» του Ντε Φιλίππο κ.α.

Σημαντικότατες ήταν και οι συνεργασίες του Δημήτρη Παπαμιχαήλ με την Μελίνα Μερκούρη, την Τζένη Καρέζη, την Έλλη Λαμπέτη, την Ελένη Χατζηαργύρη και την Κάτια Δανδουλάκη.

Το 1988 έκανε ουσιαστικά την τελευταία του θεατρική εμφάνιση ερμηνεύοντας τον Οιδίποδα στο έργο «Οιδίπους επί Κολωνώ», του Σοφοκλή και τρία χρόνια αργότερα, το 2001 εμφανίστηκε στο έργο «Τρεις φορές ζωή», της Γιασμίνα Ρεζά.

Εκτός από ηθοποιός, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ δίδαξε ως καθηγητής υποκριτικής στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και σε κάποια σεμινάρια του ΚΘΒΕ, ενώ διετέλεσε καλλιτεχνικής διευθυντής της σχολής Ιάσμος και πρόεδρος της συνδικαλιστικής επιτροπής του ΚΘΒΕ.

Για μια τετραετία, από το 1986 έως το 1990 ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, ως δημοτικός σύμβουλος στον Πειραιά (το 1986 ήταν αντιδήμαρχο, αρμόδιος για θέματα πολιτισμού).

Το 1995 βραβεύτηκε από το «Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου» για την ερμηνεία του στο «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».