christoskarakasis3Κινηματογραφικό έργο είναι εκείνο που αποτυπώνεται σε υλικό φορέα εικόνας ή εικόνας και ήχου, οποιασδήποτε διάρκειας, και προορίζεται για προβολή στις κινηματογραφικές αίθουσες, όποιο και αν είναι το περιεχόμενο και όποιες και αν είναι οι μέθοδοι, τα μέσα και τα υλικά, που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή, την αναπαραγωγή ή την προβολή του, είτε είναι ήδη γνωστά είτε θα εφευρεθούν στο μέλλον.


Η επανάσταση στο χώρο της κινηματογραφικής παραγωγής έχει ήδη ξεκινήσει. Το αγαπημένο  φιλμ έχει ήδη αρχίσει να παίρνει τη θέση του, στις προθήκες των μελλοντικών μουσείων. Ο ψηφιακός κινηματογράφος έχει ρίξει το κόστος τόσο των γυρισμάτων, όσο και του post-production κάνοντας την κινηματογραφική παραγωγή πιο προσιτή στους νέους καλλιτέχνες , δημιουργώντας καινούργια δεδομένα και προοπτικές στο χώρο.

Η Ευρώπη αποσκοπεί στη δημιουργία ενιαίας ψηφιακής αγοράς,  ώστε το εμπορικό και το πολιτιστικό περιεχόμενο και οι υπηρεσίες να κυκλοφορούν εκατέρωθεν των συνόρων και οι ευρωπαίοι πολίτες να μπορούν να απολαύσουν πλήρως τα πλεονεκτήματα της ψηφιακής εποχής. Ωστόσο, ο αντίκτυπος της ψηφιακής επανάστασης στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο δημιουργεί ανησυχίες σε περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ιδίως όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα και την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών έργων, καθώς και τον πολιτιστικό πλουραλισμό και τη γλωσσική και πολιτιστική πολυμορφία.

Ο ψηφιακός κινηματογράφος έχει δημιουργήσει μια χωρίς προηγούμενο τεχνολογική επανάσταση στη βιομηχανία του σινεμά, της τηλεόρασης και του internet.Η εργονομία και η διαθεσιμότητα των ψηφιακών κινηματογραφικών μηχανών καθώς και οι ανεξάντλητες δυνατότητες που προσφέρει το ψηφιακό μοντάζ, επιτρέπουν σε όποιον επιθυμεί να υλοποιήσει τη δική του παραγωγή - είτε πρόκειται για ταινία, ντοκιμαντέρ, διαφημιστικό, σπότ, μουσικό βίντεο, web tv, δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Το θέμα είναι η αισθητική αρτιότητα ,η αισθητική αναζήτηση με το  πέρασμα στο ψηφιακό. Τα νέα τεχνολογικά δεδομένα,επιτρέπουν τις ιδιαιτερότητες,  να αναδείξουν την αισθητική δύναμη, να δουλέψουν με τη υφή, με τις σχέσεις των εικόνων και των μορφών της αφήγησης. Η σχέση τέχνης και τεχνικής στον κινηματογράφο είναι οροι συνηφασμένοι.

Ο  κινηματογράφος πρέπει να εχει την  φιλοδοξία να καταγράφει το παρόν,να συνδιαλέγεται με το παρελθόν, και να φαντάζεται το μέλλον.Οι ταινίες θα πρέπει να βασίζονται σε αυτό και να δουλεύουν το ψηφιακό μέσο σαν ένα σύγχρονο τρόπο εμφάνισης και αντίληψης του αισθητού. Ο Κινηματογράφος μπορεί και πρέπει να  διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαφύλαξη και την προβολή της τοπικής και της περιφερειακής πολιτιστικής ταυτότητας και ποικιλομορφίας. Με αυτή του την ιδιότητα άλλωστε, αναδεικνύεται σε πρωτεύοντα παράγοντα ανάπτυξης των ευρωπαϊκών κοινωνικών αξιών και λειτουργίας των δημοκρατικών κοινωνιών, καθώς τα οπτικοακουστικά έργα δύνανται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη συγκρότηση της Ελληνικής και ευρύτερα της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Το έργο τέχνης υπερβαίνει τις εξαρτήσεις της ύλης, ξεπερνά τους περιορισμούς, μετουσιώνεται σε γεγονός πνευματικό. Αντανακλά τις κοινωνικές ή τις ιδεολογικές συνθήκες που το παρήγαγαν. Μπορεί να μεταδώσει δέος αλλά και τρόμο. Μπορεί να αφανίσει μορφές του παρελθόντος που κατέληξαν ανενεργές.Αποκολλάται από τον δημιουργό του και ζει σε πείσμα της φθοράς που επιφέρει ο χρόνος. Ζει ανεξάρτητο γιατί ο καθένας μπορεί να διαβάσει καινούργια πράγματα σ' αυτό.

 

Χρήστος Ν. Καρακάσης   

Παραγωγός-Σκηνοθέτης-Σεναριογράφος  

Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας